Παρασκευή, 23 Μαΐου 2014

λευκό

ένας λευκός τοίχος
όπως οι λευκές επιταγές
τα λευκά όνειρα
τα λευκά φορέματα
λευκά ποδήλατα
μεσ' τις λεύκιες

τα ματωμένα
ματοτσίνορα
που τρεμοπαίζουν
στο κάλεσμα του αέρα

κοντεύουν να
αφήσουν για πάντα
τους λεκέδες αίματος
στο πρόσωπο

και να κάνουν
κόκκινα τα φρύδια
και τα μαλλιά.

ε, αφού μάλλον κόκκινη
γεννήθηκα
κόκκινη μάλλον θα πεθάνω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου